Skip to content

Leren als ‘spannend boek’.

12 november 2012

Mijn dochter (10) moest laatst voor school een oefening maken, waarin zij aan moest geven welke kennis je waar kunt halen. De atlas voor informatie over landen, het woordenboek voor taal-informatie, de encyclopedie voor allerlei categorieen en kennis over mensen en geschiedenis. En, zo stond er in het boek, ‘je kunt natuurlijk ook eventueel het internet gebruiken’. Waarop mijn dochter reageerde dat dit wel een heel oud schoolboek moest zijn, want: “het is natuurlijk precies andersom! Je gaat natuurlijk eerst google-en, en pas als je niks kunt vinden pak je die andere dingen erbij. Je gaat toch niet eerst naar de bieb, dat is echt zo ouderwets!”

En zo is het. Kennis is niet meer verbonden aan officiele instituten. Kennis is overal in overvloed voor iedereen beschikbaar. Je hoeft niet meer naar de school of de bieb voor informatie. Wat een generatie geleden nog ondenkbaar was, is nu realiteit. Dit betekent dat we anders naar leren en ontwikkelen moeten gaan kijken. Voor kinderen, maar ook voor volwassenen.

Kennis is macht zeggen we vaak. Maar dat is niet meer zo. Toegang vinden tot de juiste personen en netwerken met kennis, dat is macht. Dit principe heeft ook in organisaties grote impact. De ‘vroegere’ kennis-macht van managers (dokters, docenten, etc.) is veel meer voor iedereen toegankelijk. Dit betekent dat er een grotere diversiteit aan perspectieven is. Dialoog is een must.

Het gaat er om, in de overvloed aan kennis en expertise je eigen weg te vinden. Of, zoals cultureel antropoloog Mimi Ito het noemt, in staat te zijn een eigen sociale leeromgeving te creeren. Het is in leerprogramma’s belangrijk kinderen (en volwassenen) te ondersteunen in het vinden van hun vragen en de juiste mentoren. Hen te faciliteren hoe zij mensen bij elkaar kunnen brengen die samen iets willen leren. Iedereen kan immers een ander leren ergens beter in te worden.

De MacArthur Foundation (University of California Humanities Research Institute) heeft 5 jaar onderzoek gedaan naar de beleving van educatie en leren, in combinatie met de digitale ontwikkelingen. Zij komen tot de conclusie dat ‘connected learning’ een antwoord geeft op wat in dit nieuwe tijdperk nodig is. Conny Yowell, directrice van de MacArthur Foundation, vertelt in onderstaand interview dat veel onderwijs is ingericht vanuit de fundamenteel verkeerde startvraag ‘wat moet het eindresultaat zijn’. De startvraag van een leertraject zou moeten zijn: ‘wat wil iemand ontdekken’. Zodat er een brandende noodzaak ontstaat om meer te leren en te weten. Als bij een spannend boek, dat je niet weg kunt leggen, omdat je door moet lezen…

Jitske Kramer is Corporate Anthropologist en zet zich in om de dynamiek van het verschil in organisaties beter te benutten. Zij is auteur van de boeken ‘Normaal is anders!’ (in de Engelse vertaling ‘Managing Cultural Dynamics’) en Wow! Wat een verschil.

No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 707 andere volgers

%d bloggers op de volgende wijze: