Skip to content

Over breinen gesproken

23 september 2010

De afgelopen week, hadden Nina Lazeron en ik een interview bij managementboek over ons boek brein@work. In een echte professionele studio met een nog professionelere fotostudio mochten we in 10 minuten iets vertellen over het boek.

Een lastige opgave want er valt natuurlijk veel meer te vertellen over het boek. In 2,5 jaar tijd is het boek in onze genen en neuronen gaan zitten. Elk artikel is een boek en elke auteur heeft een geschiedenis met een van ons. Wat een van de meest memorabele interviews was, is die met Rients Riskes. Ik werd ontvangen in een van zijn stilteweken, best lastig dan zo’n interview maar het een van de meest memorabele gesprekken geworden. Zo hebben we er meer gehad. Mooie mensen ontmoet en aan de vooravond gestaan van een enorme breinboost. Het is fantastisch om te merken dat  er kennelijk zo’n gedeelde passie is.

En over breinen gesproken: mensen die mij goed kennen weten dat ik iets met boeken heb maar daar in dat magazijn van managementboek kwamen mijn neuronen pas echt tot leven…wat een boeken , wat fantastisch als je daar toch de hele dag in mocht zitten! De redatieleden van managementteam waren overigens helemaal niet verbaasd over zoveel boekenliefde. Een rondleiding in het magazijn was de afsluiting van het interview: allemaal boeken en daar ergens in vak 14 lagen wij. Gelukkig had ik mijn camera bij me. Alleen al voor nog een keer zo’n rondleiding in dat magazijn zou je nog een boek schrijven….

ons boek in het enorm magazijn van managementboek
Advertenties
2 reacties leave one →
  1. 5 april 2011 06:19

    Tja wat een fel betoog over pijn bij leren. Het doet me een beetje denken aan mijn vroegere (calvinistische) gedachte over het ‘ware’ leren. Als ik een goed cijfer haalde wist ik dat ik er niet voor gewerkt had. Dus mijn respect ging uit naar al die mensen die echt leerden die werkten tot ze er bij neer vielen. Inmiddels (en breinkennis bevestigd dit) weet ik dat ‘echt’ leren niet bestaat. Die mensen die hun stinkende best doen leren op een wijze die wij kennelijk accepteren, we herhalen, we werken, we denken. Je kunt ook ‘slimmer’ leren, door creatiever met kennis om te gaan, door geheugentechnieken te gebruiken, door je zintuigen optimaal te benutten, spiegelneuronen in te zetten, af te kijken en andere technieken toe te passen. In de conclusies van brein@work staan er een aantal beschreven. Wat dat met mensen doet? Brigitte Spee noemt het ‘een leervergunning geven’. Dat betekent zoveel dat je mensen leert hoe de hersenen werken waardoor ze daarna de weg vinden die voor hen een optimaal leerresultaat oplevert. Dit brengt mensen in een flow waardoor er meer blijft hangen van wat ze zien in de omgeving en ze graag willen leren. Het leren gebeurt dan bijna zonder moeite. In mijn werk kom ik veel mensen tegen die met ‘lastige’ groepen werken, met mensen die niet willen leren. Mijn ervaring is dat mensen ongemerkt leren als je breinkennis integreert in een traject. Meer aandacht voor de vorm, voor ongemerkt leren dus. En ook minder calvinistisch: iedereen recht op zijn eigen leerstijl, zonder oordeel over wat de beste manier is. Uiteindelijk gaat het er om wat je doet met datgene wat je hebt geleerd.

Trackbacks

  1. In gevecht met CoZoLo « Over Ontwikkelen en Opleiden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: