Skip to content

Paradigmaverwarring

13 maart 2011

Inmiddels ben ik een warm voorstander van Het Nieuwe Werken. Ook al impliceert de term een diskwalificatie van het oude werken, ik herken vooral de verlichting in het nieuwe: meer ruimte, zelfstandigheid, vertrouwen en eigen verantwoordelijkheid. Minder ergernis in files, minder afhankelijkheid van onnodige instructies van managers en regels en ook wordt het hoog tijd dat alle fantastische ICT mogelijkheden en nieuwe media worden benut.

Het beeld van het oude industriële model dringt zich steeds meer aan me op als verouderd en achterhaald. Ik zie vooral ook managers als leidend voorwerp. Vooral op hen hebben deze ontwikkelingen impact: de status op basis van hierarchie en macht door functie en aantal FTE brokkelt af. Ik denk steeds vaker dat minder managers een goede oplossing is voor het productiviteitsvraagstuk en de shift van ‘controle naar vertrouwen’. Bovendien word het onbetaalbaar.

Tegelijkertijd ben ik zelf leidend voorwerp van de paradigmashift van oud naar nieuw. Mijn zoon van 5 jaar gaat alweer een jaar naar school en nog steeds ben ik er niet aan gewend dat de school pas om 8.45 uur begint, waardoor ik naar mijn gevoel tegen de middag pas op kantoor of bestemming kan zijn. Dat doorkruist volledig mijn jarenlange patroon  van starten om 8.30, liefst 8 uur zodat ik die dag niet achter, maar voor de feiten uit kon lopen.  Rationeel verantwoord ik me met de trend van tijd- en plaatsonafhankelijk werken, maar mijn buik signaleert nog steeds menig schuld- en onrustgevoelens.

Dat ik het nieuwe werken en de nieuwe media nog niet in mijn DNA heb geïntegreerd, bleek ook afgelopen vrijdag. Op een dineetje met vriendinnen vertelde een van hen trots over haar specialisatie van inzet van nieuwe media in marketing. Zij benadrukte de vele voordelen die nieuwe media heeft in groepsvorming, fora en zelfhulpgroepen, terwijl ik de nadelen van vervlakking en vervreemding ertegen zette.

Tijdens ons gesprek werd de Tsunami in Japan nauwlettend gevolgd via verschillende pagina’s op haar i Phone. Nu is dit niet de eerste beste ramp, maar ons etentje was ook speciaal. Zij verantwoorde zich nog dat zij inmiddels multitasking is in het nieuws volgen en tegelijkertijd de storylijn volgen. Toch verlangde ik weer even terug naar de oude tijd zonder internet aan tafel in het restaurant. We zitten in een paradigmashift van oud naar nieuw en ik vertrouw erop dat uit chaos een nieuwe orde ontstaat. Vooralsnog zitten we er middenin en geniet ik ook wel weer van de verwarring.

Advertenties
4 reacties leave one →
  1. 30 maart 2011 22:52

    Hallo Jacqueline,
    Grappig en herkenbaar die paradigmaverwarring. Leuk dat we elkaar via het nieuwe paradigma HRDblog elkaar in het oude paradigma ‘live ‘hebben ontmoet en kennis gemaakt. Hoe is het met je Twitter foto?
    groeten,
    Ger

  2. 30 maart 2011 07:35

    Hoi Jacqueline
    Leuke blog. Goed hoe je het persoonlijk maakt. Daarmee is het ineens niet meer iets van veraf, maar van dichtbij en wordt ik geprikkeld tot zelfrefelctie. Lang leve de volle aandacht voor elkaar.

Trackbacks

  1. NVO2Blog In gevecht met CoZoLo
  2. In gevecht met CoZoLo « Over Ontwikkelen en Opleiden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: