Skip to content

Tony Schwartz – The Way We’re Working Isn’t Working

24 mei 2011

Juli 2010: Tony Schwartz hoorde in Amerika opeens “the way we work is not sustainable”: de manier waarop we werken, is niet duurzaam houdbaar. Om een high-performance werkcultuur te creëren zijn de capaciteiten van alle medewerkers nodig. Sterker nog, Tony bepleit dat capaciteiten de basis zouden moeten zijn van ieder initiatief dat organisaties lanceren. Omgekeerd: hij ziet het feit dat we dit negeren als reden voor het falen van initiatieven. Dat brengt ons bij de naam van zijn bedrijf: The Energy Project. Hij definieert energie als de capaciteit om werk te kunnen doen. Meer energie, betekent meer capaciteit. En energie, daar kan je wat mee: je kunt het vernieuwen, vergroten, maar misschien ook wel efficiënt leren inzetten.

Dus stelt Tony ons drie vragen:

  1. Is de vraag naar je inzet de afgelopen jaren toegenomen? Ja.
  2. Gaat jouw inzet de aankomende jaren groeien? Ja.
  3. Groeit onze capaciteit om die inzet te leveren evenredig mee? Nee.

Door deze vragen concludeert hij dat “de manier waarop we werken niet langer werkt”.

Om onze energie bij te tanken en uit te breiden, ziet Tony vier energiebronnen, je kunt ze ook vier basisbehoeften noemen die vragen om vervulling:

  1. Fysiek: slaap, voeding, rust, beweging.
  2. Emotioneel: hoge, positieve energie is randvoorwaardelijk om een topprestatie te kunnen leveren.
  3. Mentaal: duurzame aandacht besteden aan een taak.
  4. Spirituele energie: energie die je krijgt van een tijdsbesteding die betekenis geeft.

De rol die hij managers toedicht, omschrijft hij met vijf werkwoorden: Mobilize, Focus, Direct, Inspire, Recharge. Over het laatste gesproken, geeft hij managers de uitdaging mee om de basisbehoeften van hun medewerkers te vervullen, zodat ze iedere dag het beste van zichzelf kunnen geven.

En als we aan het werk gaan, raad hij ons aan om in blokken van 90 minuten te werken. Want fysiologisch blijk je te pieken, vermoeid te raken, te vernieuwen om weer opnieuw te kunnen pieken, vermoeid te raken en weer te vernieuwen. En die rustpauze duurt dan 5 tot 15 minuten, een lunchpauze van 30 tot 45 minuten.

Een leuke gedachte van Tony is dat je beter wordt in hetgeen je traint. Dus je kunt beter worden in rust nemen en jezelf vernieuwen door het gewoon te gaan doen. Door te vernieuwen krijg je meer voor elkaar in minder tijd, met meer engagement en duurzamer. Zo schreef Tony zijn laatste boek in een half jaar, door iedere dag in 3 blokken van anderhalf uur te schrijven.

“What information consumes is rather obvious. It consumes the attention of it’s recipients and will create a deficit of attention.” Zo sprak in 1978 een Nobel-prijs winnaar al. Al jaren

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: