Skip to content

UBUNTU en Verbindend Leiderschap

25 september 2011

Dit keer geen blog met anekdote. Dit keer geef ik de missionaris in mij even het woord. Als ik teveel op Dominee Gremdaat ga lijken, hoor ik ’t wel.

…..the spirit of reconciliation is absolutely critical in uniting a country and in focusing the attention on those positive aspects of society where good men and women will have the maximum contribution to make towards the development of the country. But without reconciliation, if you react in response to your emotions, you can never lead a country. …. Quote van Nelson Mandela, uit ‘Madiba’s Speech, June 2002 

Als angst de scepter zwaait, zijn hoopvolle voorbeelden van verbindend leiderschap geen luxe maar noodzaak. Gevoelens van veiligheid en vertrouwen staan momenteel onder druk. Kan ik mijn woning blijven betalen? Kan ik m’n baan behouden en m’n inkomen blijven verdienen? Krijgen m’n kinderen het onderwijs dat ze nodig hebben voor hun toekomst? Is er adequate zorg beschikbaar voor mijn dierbaren en mijzelf als die werkelijk nodig is? Zullen er op korte termijn creatieve oplossingen gevonden worden voor de wereldwijd alsmaar groter wordende problemen op economisch en ecologisch gebied?

De stutten onder ons bestaan staan hevig te wankelen. De angst regeert op vele fronten en grijpt menigeen naar de keel. Alertheid is geboden, maar angst is tegelijkertijd de slechte raadgever die als gesprekspartner gemeden zou moeten worden. Angst is het spook dat als ’n magneet verleidt tot vechten of vluchten. Paniekacties, korte-termijn-oplossingen en symptoombestrijding liggen op de loer. Angst baseert zich op het verleden. Angst vertaalt oude en starre paradigma’s in doemscenario’s voor de toekomst en staat daarmee juist het ontdekken van de broodnodige nieuwe oplossingen danig in de weg.

We zoeken naar enige stabiliteit in deze roerige tijd. De titel van de Miljoenennota ‘Koersvast in onzekere tijden’ spreekt boekdelen. We kijken om ons heen en grijpen naar houvast. Waar zijn de bakens? Wie is te vertrouwen? Wie biedt richting en perspectief? Uiteindelijk zal ieder individu hierin zijn eigen weg moeten vinden. We zullen ieder – als puntje bij paaltje komt – een eigen koers moeten ontdekken om ondanks alle onzekerheid te blijven vertrouwen in onszelf en elkaar en om integer te blijven handelen. Maar naast de verantwoordelijkheid die wat dit betreft op ieders eigen schouders rust, wordt een groot appel gedaan op de leiders van deze tijd. Zij kunnen met hun voorbeeldgedrag het kompas zijn om creërend en creatief uit deze crisis te komen.

Wat er op dit moment gaande is in de politieke arena en het publieke debat, staat haaks op de noodzaak aan het verbindende leiderschap dat nodig is om de nieuwe oplossingen te vinden die nodig zijn. De rondetafelgesprekken, de interviews, de debatten kenmerken zich door het elkaar aftroeven, simpele soundbites, inquisitoire ondervragingen die geen antwoorden dulden en confronterende quotes van niet langer dan één zin. Opiniepeilers benoemen winnaars van debatten op grond van de snelheid en beknoptheid waarmee een spreker de ander(en) de mond kan snoeren.

Het is de hoogste tijd voor ander voorbeeldgedrag! “Hoe kunnen we verschillend samenzijn en van elkaar leren?” is misschien wel de meest essentiële en actuele vraag in onze samenleving, schrijft collega/vriendin Annette Man-Mul, de oprichtster van Stichting Ubuntu Nederland. Stel je voor dat we ons dagelijks zouden kunnen laven aan voorbeelden van gesprekken waarin naar verbinding met elkaar gezocht wordt. Dat we de kunst zouden kunnen afkijken van ontmoetingen waarin werkelijk geleerd wordt van elkaar en van de waardevolle onderlinge verschillen die er zijn. Dat we gesprekken zouden meemaken waar de betrokkenen spreken vanuit de levensovertuiging van Ubuntu; “Een mens is een mens, omdat er anderen zijn! Oftewel: Ik ben…. omdat jij bent!”

Stel je voor dat de leiders van dit moment, in de politiek, aan de bestuurs-, management en vergadertafels, zich zouden houden aan de basisprincipes van het voeren van een goede dialoog. Aandachtig luisteren, gevolgd door momenten van stilte. Samenvatten van de mening én achterliggende waarden van de ander alvorens met een eigen uitspraak te komen. Open vragen stellen. Focussen op overeenkomsten en positieve intenties in plaats van op verschillen en negatieve oordelen. Wat een verademing zou dat zijn! Wat een inspiratie zou dat geven! Wat een mooie koers om (mee) te gaan varen!

Nederland heeft zo’n beetje de meeste coaches, counsellors, trainers, adviseurs, consultants, supervisoren, opleiders en andere Interventiekundigen per vierkante meter ter wereld! Als wij met z’n allen onze interventiekunsten, naast al die andere thema’s waar we bij betrokken zijn, óók zouden richten op het in dialoog (laten) leren van verschillen…..dat zou wellicht enig zinvol verschil kunnen maken! Of droom ik teveel?

Een illustratief filmpje over de houding van ’n leider:http://www.aniboom.com/animation-video/457392/The-Monnk-and-The-Monkey/
En ’n meer ‘down to earth’ muziekje: http://www.youtube.com/watch?v=Us-TVg40ExM

 

6 reacties leave one →
  1. 27 september 2011 07:53

    De vrijdagen zijn bji mij heel druk. Ik ga kijken of ik de 25e november ook vrij kan maken.
    Mag wat mij betreft ook hier bij mij in Schoonhoven hoor!

  2. 26 september 2011 11:38

    Als dit eens waarheid kon worden…Ik deel je verlangen, Marjo!
    Hoe kunnen we die missie, die droom groter maken? Hoe komen we uit de greep van onze angstige overlevingsmechanismen en vinden we elkaar weer in de zin van UBUNTU?

    Frits van Kempen

    • 26 september 2011 19:09

      Wauw! Fantastisch! Ik nodig eenieder uit, die hierover als professional wil brainstormen en wat we ‘samen’ hiermee concreet kunnen aanbieden.
      Ubuntu Business Lunch:
      Iedere laatste vrijdag van de maand: 1e keer vrijdagmiddag 30 september 12.00 – 14.30 uur
      Locatie : Asselts B&B (www.asseltbb.nl) in samenwerking met KernTact & Partners (www.kerntact.nl) en Stichting Ubuntu Nederland (www.ubuntu-nl.nl)
      Eind 22
      Asselt (gem. Roermond)
      Laat svp uiterlijk 2 dagen van tevoren weten: acl@kerntact.nl

      Wamkelekile, welkom! Annette Man-Mul

      • marjokorrel permalink
        26 september 2011 19:19

        Hi Annette, Fantastische actie! Zoals je weet kan ik er helaas de eerste keer niet bij zijn. Ben er wel op 25 november. Graag verder uitwisselen. Liefst in een zo groot mogelijk gezelschap! Welkom dus aan ieder die zich uitgenodigd voelt!

    • marjokorrel permalink
      28 september 2011 07:39

      Dag Frits, Dank voor je inspirerende reactie! The need organizes the field. Het start in ieder geval met verlangen als creërend principe. En hoe we dat kunnen doen? ’t is misschien ’n heel flauw antwoord, maar dat ‘hoe’ is eigenlijk heel simpel. Denken dat we dat niet weten is voor mij zoiets als honger hebben in Luilekkerland. Gewoon doen wat we weten dat we moeten doen. (voor een ‘zelfhulpoefening’ zie mijn eerste blog ‘van vraag naar antwoord’) De kunst is alleen om dat met zoveel mogelijk mensen tegelijk te doen. En daar kunnen wij als Interventiekundigen, die met zoveel groepen te maken hebben, wel ’n klein aandeel in hebben. Tenminste….dat is een van mijn – wellicht wat idealistische – drijfveren in dit vak. Het is fijn om te weten dat dit ook iets is wat jou raakt. Dat is verbindend.

  3. koos vd Coevering permalink
    26 september 2011 07:23

    Daar sluit ik mij bij aan.
    KvdC Coach

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: