Skip to content

Blog serie: “Opleiden: nu en in de toekomst”

21 februari 2012

Het vak van trainer, opleider verandert. Minder in het klaslokaal, meer de werkplek op. Niet meer alles face to face, maar ook het internet gebruiken om te leren en te ontwikkelen. Opdrachtgevers willen graag concreet resultaat zien van hun investeringen, niet meer alleen een goede evaluatie van een training. Onder andere deze ontwikkelingen zullen gevolgen hebben voor het trainersvak. Is dat zo?

Anneke Dekkers ‘Trends voor Trainers’ en Janneke Schenning ‘NVO2’ raakten hierover in gesprek. Welke kant gaat het op met het trainersvak? Wat is er aan het veranderen?  Vanuit nieuwsgierigheid en liefde voor het vak namen we het initiatief om een project te starten rond het thema “Opleiden: nu en in de toekomst”. De eerste stap is om met een team van zes opleiders, opdrachtgevers van opleidings- en ontwikkeltrajecten te interviewen. Bij hen zit de praktische en strategische kennis over organisatieontwikkeling en het ontwikkelen, opleiden van de medewerkers. Voor opleiders is een belangrijke vraag: Hoe kan opleiden toegevoegde waarde leveren aan de organisatie. Nu en in de toekomst.

Concreet gaat het team in gesprek bij verschillende organisaties over de toekomst van opleiden. De leidende vragen zijn:

  • Wat zijn de ontwikkelingen in de organisatie die gaande zijn en wat zijn de opgaven voor de toekomst?
  • Wat is er nodig van trainers en opleiders?

De resultaten van de zoektocht worden gepubliceerd in deze blogserie. We willen de discussie over de toekomst van ons vak stimuleren. Juist vanuit de behoefte van de opdrachtgever. We zullen in het eerste kwartaal van 2012 een serie van ongeveer 10 blog berichten publiceren. We nodigen je uit om je vanaf april aan te sluiten en mee te doen! Heb je zin om je klant of een netwerkcontact te bevragen rondom “Opleiden, nu en in de toekomst”? Vind je het leuk om een gastblog te schrijven of in een andere vorm, video, strip etc verslag te doen. Doe dan mee en mail je blogbericht naar Jacqueline van der Sijs (jvandersijs@nvo2.nl).

Spelregels:

  • Het blogbericht is het resultaat van een interview bij een ander bedrijf dan dat van jezelf.
  • De geïnterviewde is een (potentiële) opdrachtgever voor opleidingen.
  • Je hebt toestemming van de geïnterviewde om het blog te plaatsen op de NVO2 HRD community.
  • De bedrijfsnaam en de naam van de geïnterviewde mogen worden genoemd.
  • Jouw naam mag worden gepubliceerd.
  • Bij geschreven tekst maximaal 3000 tekens

Veel plezier met lezen en/of interviewen!

Anneke Dekkers en Janneke Schenning

 

Advertenties
4 reacties leave one →
  1. 22 februari 2012 15:07

    Werken met het ongemak

    Zeker in deze tijd worden – en terecht – uitgaven op het gebied van organisatieontwikkeling kritisch tegen het licht gehouden. Laat ik het nieuwe jaar met een stevige uitspraak beginnen: trainingsbureaus of ZZP’ers die vooral vaardigheidstrainingen aanbieden, krijgen het moeilijk. Uitzonderingen lijken me heel specifieke trainingen, zoals bijvoorbeeld omgaan met agressie. Organisaties zoeken meer en meer procesbegeleiders, trainers die in staat zijn om te werken met dat wat er is. Begeleiders die als uitgangspunt ‘verstoringen gaan voor’ hanteren. Begeleiders die voorbereiden om los te laten. Begeleiders die in staat zijn om werkendeweg vorm te geven aan de gewenste ondersteuning van mensen in organisaties. Procesbegeleiders die groepen begeleiden – of het nu managementteams, projectgroepen of teams zijn die samen een afdeling vormen – dienen daarom om te kunnen gaan met hun eigen kwetsbaarheid. Met het gegeven dat je het soms even niet weet. Met het vormgeven van de gemeenschappelijke zoektocht vanuit de wetenschap dat kwetsbaarheid tot kracht leidt.

    ’Wanneer ik aan het eind van de dag tevreden naar huis ga?’ Mijn opdrachtgever neemt een slok van zijn koffie en denkt na over mijn vraag. ‘Als het gelukt is om het over essentiële zaken te hebben, waarbij we uit vanzelfsprekendheden zijn gebleven. En weet dat ik wat allergisch ben voor modellen’, merkt hij nog op, ‘Belbin en zo.’ Zomaar een flard uit een gesprek onlangs.

    Bij problemen lijken veel mensen twee alternatieven te hebben:
    – het ongemak onderdrukken met technische ingrepen of machtsvertoon
    – het ongemak ontlopen door ontkenning of passiviteit.
    Mijn stelling is dat je als begeleider voor organisaties pas echt toegevoegde waarde hebt als je in staat bent om te werken met het ongemak. Dat betekent dat je werkt met dat wat lastig is. Uit ervaring weet ik inmiddels dat datgene waar ik ongemakkelijk van wordt in een gesprek met een klant, precies datgene is waar zijn of haar probleem ligt.
    Tijdens een gesprek krijg ik zoveel informatie, het houdt maar niet op. Kan ik het inhoudelijk nog volgen, snap ik het allemaal wel? Mijn ongemak is precies de worsteling in de organisatie. De externe buitenstaander is blijkbaar nodig om de infobesitas van de organisatie te doorbreken. ‘We spreken altijd zoveel af, dat er nooit wat van terechtkomt’, blijkt tijdens de teambijeenkomst. Het gedoe ligt op tafel. Door het gedoe te benoemen, komt vervolgens energie beschikbaar die tot ongedachte oplossingen leidt.
    Hoe kijkt de lezer – in de rol van trainer, adviseur, coach of werkzaam als leidinggevende of HRM-er binnen een organisatie – aan tegen mijn stelling? Reacties zijn vanzelfsprekend welkom.
    De kracht van kwetsbaarheid is prachtig verwoord door Brene Brown in een TEDlezing: http://www.ted.com/talks/lang/en/brene_brown_on_vulnerability.html

  2. 22 februari 2012 08:27

    Heel herkenbaar. Ik loop hier in mijn werk als trainer binnen de gezondheidszorg tegenaan. Een management wat in korte tijd een scholing en toetsing wil. Een groep medewerkers met veel deskundigheid en ervaring die meer willen dan alleen een protocol opfrissen. Ikzelf als trainer wil dit verbinden, alleen hoe? Ik ben zelf niet de contactpersoon, maar een accountmanager ven de bedrijfsopleidingen.

  3. 21 februari 2012 12:19

    Dank je voor je advies Rolf. Mocht je ook een keer willen bijdragen in deze serie om zo dat volledige beeld te schetsen met ekaar, dan graag.

  4. 21 februari 2012 11:13

    Vanuit mijn ervaring het volgend advies[ik was 8 jaar verantwoordelijke voor behoorlijke HRD-afdeling in multinational]. Als jullie met bedrijven praten houd dan hier rekening mee.
    “Wie is verantwoordelijk voor wat”. Vaak is er sprake van “twee culturen”. HRM/HRD houden zich bezig met “managemen[MD] en “het softe”. Anderen houden zich bezig met beroep/vakbekwaamheid/content, dus het “harde”. HRM voelt zich vaak verantwoordelijk voor ook het laatste, maar kent zelden de realiteit. Een volledig beeld op de toekomst van leren vraagt integratie van beide culturen.

    Vriendelijke groet,

    Rolf Knijff

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: